زندگی دو چیز به من آموخت:آرزوی مرگ و مرگ آرزو!

هر کجا عشق آید و ساکن شود هر چه ناممکن بود ممکن شود ( اشاره به مضمون یک سخن معروف از دکتر علی شریعتی: آنجا که عشق فرمان می دهد، محال سر تسلیم فرود می آورد!)

فاصله با آرزوهای ما چه کرد؟ کاش می شد از عاشقی هم توبه کرد!

از قدیم ندیما گفتن واسه کسی بمیر که برات تب کنه! (قدیمیا چه پرتوقع بودن!!!)

اگه یه روز دیدی تموم درختای کوچه و محلتونو بریدن اصلا ناراحت نشو، چون هنوز من رو داری که بهم تکیه کنی..

هیچ کس از راز دلم آگاه نیست. هیچ کس از آه دلم به جز تو خبر ندارد. من در مسیر قلب توام چون مسافری، و مقصدم افق دور چشمان توست.

از برگ گل نازكتري از هر چه گويم بهتري خوبان فراوان ديده ام اما تو چيز ديگري